İLKE Vakfı Sosyal Veri Projesi kapsamında;
Türkiye Sağlık Araştırması,

Sağlık İstatistikleri Yıllığı ve

Dünya Sağlık Örgütü raporlarından derlenen veriler;

tütünle mücadelenin, bireysel farkındalık çabası olmanın ötesine geçerek;
önleyici kamu sağlığı stratejilerinin odağına yerleştirilmesinin, kritik önemini ortaya koyuyor.

2022 yılı verileri;

Türkiye’nin, günlük tütün kullanımında; OECD ülkeleri arasında ilk sıraya yerleştiğini gösteriyor.

Bir zamanlar; Şark tipi tütün üretiminde güçlü bir konuma sahip olan Türkiye,

bugün; üretimden çok, yüksek tüketim oranlarıyla gündeme geliyor.

Dünya tütün piyasasına yön veren ülkeler, üretimin ve finansın merkezi olsalar da

tüketim karnesinde; Türkiye’nin gerisinde kalıyor.

Sigara üretiminin büyük ölçüde çok uluslu şirketler tarafından yapıldığı Türkiye’de;

tütün tüketimi, yaygın bir alışkanlık haline geliyor.

Teknolojik dönüşümün öncüsü Japonya veya

Avrupa’nın üretim üssü konumundaki Polonya gibi ülkelerde dahi;
toplumlar, "Türk gibi" içmiyor.

Türkiye’de kişi başına düşen günlük ortalama 17,8 adetlik tüketim miktarı,

ülkemizi; en yoğun içici kitlesine sahip ülke konumuna taşıyor.

Türkiye;

dumansız hava sahası ve sağlık uyarıları konusunda

olumlu politika çıktıları üretmesine rağmen;
vergilendirme politikaları ve tütün mamullerinin erişilebilir fiyatları,

tüketim oranlarının yüksek seyretmesine zemin hazırlıyor.

Küresel standart kabul edilen bir paket sigaranın Türkiye’de 2,18 dolara satılması,

Türkiye'yi; sigaranın en ucuz olduğu 93. ülke yaparken,

bu durum; bağımlılığı, ekonomik olarak sürdürülebilir kılıyor.

Türkiye,

tütün tüketim düzeyi bakımından denetleyici kapasitenin zayıf kaldığı ülkelerle

benzer bir görünüm sergiliyor.

Tütün kullanımının halk sağlığı üzerindeki etkisi,

özellikle; akciğer kanseri ve ölüm istatistiklerinde kendini gösteriyor.

Türkiye’de tütünle ilişkili kanserlerin görülme sıklığı;

dünya ortalamasının üzerinde seyrederken, 2024 yılı projeksiyonları;

her 7 ölümden birinin, solunum sistemi hastalıklarıyla ilişkili olduğunu gösteriyor.

Bu tablo;
tütünle mücadelede, daha kararlı ve

denetim gücü yüksek kamusal stratejilerin hayata geçirilmesini, zorunlu kılıyor.