2025’in son yazısı…

Bu yazı, Prof. Dr. Eren Cansü ile

emtia piyasalarına ilişkin küçük bir soru ile başlayan ve

detaylarında düşündüren bir sohbet ile doğdu.

Bu kez; kalem bende olsa da

düşünürken yazarken yalnız değildim.

 

Katkısı ve yaklaşımı ile

bu değerlendirmeleri zenginleştiren

Sayın Prof. Dr. Cansü‘ye teşekkür ederim.

 

Gelelim; bu sohbetin açtığı kapıdan,

2025’in kapanışına ve 2026’nın takvimli belirsizliğine…

 

2025: Dört varlık, bir ülke, iki gerçek (enflasyon ve vergi)

2025’i kapatırken ekranda dört rakam vardı:

USD/TRY, gram altın, BIST100, Bitcoin.

Başlangıç–bitiş çizgisinde bakınca tablo basitti:

altın “ben geldim” dedi,

dolar “ben de buradayım” diye el salladı,

BIST “ben de yaşıyorum” dedi,

Bitcoin ise; dolar bazında “bu yıl benlik değilmiş” diye omuz silkti.

 

Sonra Türkiye devreye girdi:

nominal getiri ile alım gücü arasına, o meşhur duvarı ördü.

Üstüne bir de vergi/stopaj/kurgu farkları eklendi.

Ve 2025’in son haftasında,

Meclis’in enflasyon muhasebesini 2025–2027 için askıya alması,

“enflasyonla mücadele” ile

“enflasyonla yaşamayı kurumsallaştırmak” arasındaki o ince çizgiyi, tekrar hatırlattı. (Reuters)

Aynı Reuters haberinde;
Kasım 2025 yıllık enflasyonun yüzde 31,07’ye indiği de not ediliyor—evet,

“dört yılın dibi”, ama; hâlâ “dibi yüksek bir havuz.” (Reuters)

 

Bu arada;
2025–2027 Orta Vadeli Program’da (MTP) enflasyon hedefi grafiği öyle iddialı ki…

2026 için program hedefi yüzde 9,7 (yıl sonu TÜFE). (SBB)

 

Bu hedef;
2026’yı, Türkiye’de “varlık fiyatlaması”ndan çok

dezenflasyonun inandırıcılığı oyunu haline getiriyor:

inandırıcı olursa, TL varlıklar nefes alır;

inandırıcı olmazsa, klasik refleksler (kur/altın) geri gelir.

 

2026: Şimdiden bilinen tek şey, takvimin manşetleri fiyatlayacağı

2026, “sürpriz” yılı değil; “sürprizlerin hangi aylarda geleceğinin” yılı.

Çünkü; takvimde üç büyük sabit var:

 

1. Milano–Cortina Kış Olimpiyatları: 6–22 Şubat 2026 (Olympics)

2. Dünya Kupası: 48 takım, 104 maç (takvim FIFA’da yayımlı) (FIFA)
3. ABD ara seçimleri: 3 Kasım 2026

   (FEC’nin “next regularly scheduled federal general election date” notu ile) (FEC.gov)

 

Bu üçü doğrudan “gram altın şuraya gider” dedirtmez ama;
risk iştahının ritmini belirler.

Çünkü; piyasa, belirsizliği sevmez;

belirsizlik çözülürken de genelde “sanki biz bunu hep biliyorduk” diye fiyatlar.

 

Küresel makro: IMF “orta büyüme” diyor, belirsizlik “yüksek kalabilir” diye ekliyor

IMF’nin Temmuz 2025 WEO güncellemesi,

2026 küresel büyüme için yüzde 3,1 projeksiyonunu veriyor;

gerekçelerin içinde “tarifeler öncesi önden yüklemeler”,

daha düşük efektif tarifeler, finansal koşullar vb. var;

risk tarafında da daha yüksek tarifeler, yüksek belirsizlik ve jeopolitik gerilimler sayılıyor. (IMF)

 

Yani; küresel resim: “çok kötü değil” ama “rahat değil”.

2026 yatırım iklimi muhtemelen şöyle olacak:

Veri kadar, politika başlığı da fiyatlanacak.

 

Reuters’ın 2026 ABD hisse görünümü yazısı da bu çerçeveyi konuşuyor:

2026’da ABD’de iştahı AI harcamaları + şirket kârları + Fed patikası taşır;

risk tarafında tarifeler, ABD–Çin gerilimi ve ara seçim belirsizliği var. (Reuters)

 

Tarihsel kıyas/istatistik: “Midterm yılı” piyasanın nazı ve nazlılığı

Madem, 2026 midterm yılı;

klasik “election cycle” istatistiğini masaya koymadan olmaz:

 

• U.S. Bank’ın derlemesine göre;
  S&P 500, midterm öncesi 12 ayda ortalama yüzde 0,3,

  midterm sonrası 12 ayda ortalama yüzde 16,3 getiri göstermiş. (U.S. Bank)

 

• Capital Group da 1931–2021 günlük fiyat serisiyle;
  “midterm yılı patikasının” ortalamadan ayrıştığını grafiklerle anlatıyor,

  yani; yıl içi dalga davranışı farklılaşıyor. (CapitalGroup NACG)

 

Bu istatistikler “kesin kazanç” değil; ama, 2026’yı dönemlere ayırırken; şu psikolojiyi hatırlatıyor:

Seçim öncesi belirsizlik → iştah kısılır;

seçim sonrası belirsizlik çözülür → iştah açılır.
Piyasa, bunu her seferinde yeniden keşfetmeyi de çok sever.

 

Türkiye 2026: “Dezenflasyon inandırıcılığı” + “para politikası geçişi”

Türkiye tarafında, 2026’ya girerken bir kritik not:

TCMB’nin Aralık 2025 toplantısında,

politika faizinin yüzde 38’e indirildiği, Reuters metinleri üzerinden dolaşıma girdi. (Investing.com)

Bu, 2026’da TL varlıkların kaderini belirleyecek soruyu yeniden öne çıkarıyor:

“Faiz indirimi = rahatlama mı, yoksa; ‘kur ve beklenti yönetimi’ sınavı mı?”

 

MTP’nin kendisi bile,
2025–2027 dönemini anlatırken;

jeopolitik gerilimler ve seçim sonrası politika belirsizliklerinin,

küresel ticarette korumacılığı besleyebileceğini söylüyor. (SBB)
 

Yani;
2026’da Türkiye’nin hikâyesi, sadece içeride “dezenflasyon” değil;

dışarıda da “risk iştahı ve sermaye akımı” koşulları.

 

2026’yı “dönem dönem” okuma

Ocak–Mart: “Yeni yıl, yeni hedefler; eski refleksler”

Şubat’ta Olimpiyatlar var—piyasa açısından bu bir “event” ama,

asıl mesele; Q1’de Fed patikası ve “risk-on / risk-off” salınımı.

IMF’nin tarifeler ve belirsizlik vurgusu; bu dönemde, manşete daha çok çıkar. (IMF)

 

Nisan–Temmuz: “Dünya Kupası + büyüme anlatısı + manşet enflasyonu”

Haziran–Temmuz Dünya Kupası takvimi, küresel gündemi “daha gürültülü” yapar.

48 takım 104 maç; manşet sayısı artar—piyasa bazen sırf bu yüzden bile daha oynak olur. (FIFA)
Bu dönemde;
ABD tarafında Reuters’ın işaret ettiği başlıklar (AI capex, kârlar, Fed) “trend” üretirse,
riskli varlıklar coşabilir;

tarifeler/jeopolitik baskın gelirse,

defans öne çıkar. (Reuters)

 

Ağustos–Ekim: “Seçim yılı gürültüsü yükselirken, herkes ‘ben zaten bunu bekliyordum’ der”

Midterm yaklaşırken politika başlıkları sıklaşır.

Tarihsel istatistikler, “midterm öncesi dönem daha sönük” derken;
tam da bu ruh halini anlatır. (U.S. Bank)

 

Kasım–Aralık: “Belirsizlik çözülür; piyasa bir anda ‘risk sevici’ olabilir”

ABD’de federal genel seçim tarihi 3 Kasım 2026. (FEC.gov)
Tarihsel veri, seçim sonrası 12 ayın ortalamada daha iyi olabildiğini söylüyor.

(evet, “ortalama” kelimesini özellikle vurguluyorum;

çünkü; portföyler ortalama davranmayı reddeder). (U.S. Bank)

 

Final: 2026’nın özeti

2025 bize şunu hatırlattı:

Türkiye’de yatırım, çoğu zaman “getiri” değil alım gücü yarışıdır;

alım gücü yarışında da “enflasyon + vergi + kur” üçlüsü,

her grafiğin üstünde, şeffaf bir katman gibi durur. (Reuters)

2026 ise; şimdiden “takvimi olan belirsizlik” yılı:

IMF’nin yüzde 3,1’lik ılımlı büyüme zemini var;

ama, tarifeler/jeopolitik/politika riski de “arka fonda müzik” değil;
doğrudan, “ana sahne.” (IMF)

Ve evet, midterm istatistikleri hâlâ masada:

seçim öncesi naz, seçim sonrası barışma. (U.S. Bank)

 

Sarkastik biraz ama en doğru cümleyle bitireyim:

2026’da en iyi strateji, “haklı çıkmak” değil;

haklı çıkmadan da ayakta kalabilecek kadar iyi tasarlanmış,

bir risk rejimi kurmak olmalı.

 

 

 

sezerkoyun@cratone.com

 

Not:

Bu metin genel bilgilendirme amaçlıdır;

yatırım tavsiyesi değildir ve

herhangi bir yatırım kararına dayanak teşkil etmez.