Çocuklukta alınan destek, sevgi ve güven;

bireyin özgüvenini, cesaretini ve risk alabilme becerisini besler.

Gençlikte karşılaşılan zorluklar;
krizlerle baş etme yeteneğini ve dayanıklılığı geliştirir.

Aileden öğrenilen değerler;

— adalet, dürüstlük, paylaşma —

ileride, etik yönetimin yapı taşlarına dönüşür.

Birçok liderin hikâyesine baktığımızda;

küçük yaşta yaşadığı bir olayın veya aldığı bir sorumluluğun,

ilerideki yönetim tarzına nasıl yön verdiğini görebiliriz.

Çocuk yaşta; ailesine destek olmak zorunda kalan birinin,

yetişkinliğinde; daha disiplinli, sorumluluk sahibi ve azimli bir lider olması tesadüf değildir.

Ama; burada önemli bir nokta var:

Bu deneyimler “hammadde”dir.

Eğer; işlenmezse, bazen kişiyi ileri taşımak yerine, sınırlayıcı da olabilir.

Örneğin; çocuklukta sürekli eleştirilen bir birey,

ileride risk almaktan kaçınabilir ya da mükemmeliyetçiliğin altında ezilebilir.

Eğitim ve farkındalık: Deneyimi dönüştüren güç

İşte bu noktada; eğitim, farkındalık çalışmaları ve koçluk devreye girer.

Deneyimlerin tek başına sunduğu içgörü, eğitimle birleştiğinde; bilinçli liderliğe dönüşür.

• Eğitim; tecrübeleri, kuramsal bir çerçeveye oturtur.

Lider, yaşadığı bir zorluğu sadece “tesadüfi bir olay” olarak değil;

“dayanıklılık” kavramının bir örneği, olarak görmeye başlar.

• Farkındalık; bireyin, kendine kritik sorular sormasını sağlar:

“Ben neden böyle davranıyorum?”,

“Bu tepkiyi hangi geçmiş deneyimimden getiriyorum?”

• Koçluk ve grup çalışmaları,
liderin; hem kendisiyle, hem de başkalarıyla kurduğu ilişkilere ayna tutar.

Güçlü yanlarını fark etmesine, sınırlayıcı inançlarını, dönüştürmesine yardımcı olur.

Böylece, deneyimler sadece yaşanmışlık olarak kalmaz;

liderin, bilinçli tercih ve davranışlarına yön veren; bir bilgelik kaynağına dönüşür.

Deneyim + eğitim dengesi

• Deneyimsiz eğitim: Kitaplarda kalır, hayata dokunmaz.

• Eğitimsiz deneyim: Tekrar eden kalıplara dönüşür, farkındalık getirmez.

• Deneyim + eğitim birlikte: Bilge, esnek ve sürdürülebilir liderlik yaratır.

Kendi deneyimlerimden biliyorum:

Liderlik koçluğu yaptığım kişiler arasında,

çocuklukta aldığı sorumluluğu “yük” olarak gören liderler oldu.

Farkındalık çalışmalarıyla, bu yükü yeniden yorumladıklarında;
bunun aslında, liderlik potansiyelini besleyen bir fırsat olduğunu gördüler.

İşte tam bu noktada, liderlik dönüşüyor:

Geçmişteki deneyimler, bugünün bilinçli seçimlerine güç veriyor.

Liderlik yolculuğunda iki katman

1. Kökler (Çocukluk ve gençlik):

Özgüven, dayanıklılık, değerler ve sosyal beceriler burada şekillenir.

2. Su ve Güneş (Eğitim ve Farkındalık):

Bu; kökleri besler, büyütür ve meyveye dönüştürür.

Bir lider, köksüz büyüyemez.

Ama; kökler ne kadar güçlü olursa olsun,

su ve güneş olmadan da meyve veremez.

Liderliğin sırrı, bu dengeyi kurabilmektir.

Çocukluk ve gençlik yılları, liderliğin tohumlarının atıldığı dönemdir.

Eğitim ve farkındalık ise; bu tohumları besleyip dönüştüren unsurlardır.

Tek başına deneyimle ilerlemek, tek boyutlu bir yolculuk yaratır;

yalnızca eğitimle ilerlemek ise; hayatın gerçekliğinden koparır.

Gerçek liderlik;
yaşam deneyimlerinin eğitim ve farkındalığın ışığında işlenmesiyle, ortaya çıkar.

Kendi yolculuğumda;
hem liderlik yapan bir yönetici,

hem de liderlere eşlik eden bir koç olarak, gördüm ki;

güçlü liderler, geçmişlerinin farkındalığını taşır;

deneyimlerini dönüştürür ve öğrenmeyi asla bırakmaz.

cigdemguven@cigdemguven.info