Kelimeleri, bir kaçış değil;

bir tutunma biçimine dönüştüren Ada Güçlü;

ilk kitabı, İçimdeki Mavi ile okurla buluştu.

Ada Güçlü’nün yazarlık serüveni;
can sıkıntısıyla atılan ilk cümlelerin, zamanla güçlü bir ifade alanına dönüşmesiyle şekillendi.

Kitaplarla kurduğu bağ derinleştikçe,

yazı dili de olgunlaşan Güçlü; İçimdeki Mavi’yi,

“içimde biriken duyguları dökme ihtiyacından doğan bir kitap” olarak tanımlıyor.

Yaşadıklarını, doğrudan anlatmak yerine;
duygularını, hikâyenin satır aralarına saklamayı tercih eden genç yazar;
okuru, kendi iç dünyasında bir yolculuğa davet ediyor.

Kitabın merkezinde yer alan ‘mavi’;

Ada Güçlü için yalnızca bir renk değil,

her şeye rağmen; ayakta kalabilmenin,

yaşananlara rağmen; iç dengeyi koruyabilmenin simgesi.

Her şeyi yaşamış, çok şey görmüş ama;

yine de sakin kalmayı başaran bir duygu hâli olarak tanımladığı mavi,

hikâyenin ruhunu taşıyor.

Kayıp, sessizlik ve aşk temaları ise; kitabın omurgasını oluşturuyor.

Güçlü’ye göre;
hayat, her zaman mutlu sonlarla bitmiyor;

bazı hikâyeler sessizlikle kapanıyor,

bazıları ise; aşkla başlıyor.

Bu yüzden kitap;
yüksek sesli dramatik anlatılardan çok,

okurun iç sesine dokunan bir atmosfer sunuyor.

Hikâyenin başkarakteri Mavi Yalın,

yazarın duygusal dünyasının en net yansımalarından biri.

Aşkı, mutsuzluğu ve ailesiyle yaşadığı sorunlar;
Ada Güçlü’nün kendi hislerinden, izler taşıyor.

Emir Erez ise;
imkânsızları mümkün kılan bir karakter olarak; hikâyede yer alıyor.

14 yaşında ilk kitabını yayımlamanın,

kendisi için gurur ve mutluluk anlamına geldiğini söyleyen

Ada Güçlü, şunları söylüyor:

“Yaşımın getirdiği önyargılarla

zaman zaman karşılaştım, ama;
öğretmenlerim ve ailemin desteği,

bu yolculukta; en büyük motivasyon kaynağım oldu.

Bayburt’ta yaşamanın ve

kitabı burada hayata geçirmenin,

süreci daha da anlamlı kıldığını düşünüyorum.

Çünkü;

yaşadığım şehirle, birlikte büyüyen

bir hikâye ortaya çıktı.”

Yazım sürecinde;
en çok mekânları kurgulamakta zorlandığını ifade eden Güçlü,

vazgeçmeyi düşündüğü anlarda ise;
hikâyesindeki karakterlerin yarım kalmasını istemediğini belirtiyor.

“Yazmak; benim için bir kaçıştan çok, tutunma biçimiydi” diyen Güçlü;

her seferinde, kendine neden başladığını hatırlatarak;

bir cümle daha, yazmayı seçmiş.

-----

İçimdeki Mavi,

özellikle; kendini yalnız hisseden,

duygularını anlatmakta zorlanan,

kayıp yaşayan ya da sevmekten korkan okurlara, sesleniyor.

Kitabı bitiren okurun;
“hüzünle ama; umutla, biraz kırık ama; daha cesur”

hissetmesini isteyen yazarın, temel dileği ise; tek bir cümlede özetleniyor:

“Beni biri anlıyor” dedirtebilmek.

Kitabın ana cümlesi olan “Her kalp, kendi mavisini arar”,

Ada Güçlü için insanın kendini bulma yolculuğunu simgeliyor.

Ona göre;
herkesin eksikliği, başka bir renge bürünüyor.

Kendi mavisi ise;
acının içinden geçerken, kendini kaybetmemek ve hâlâ; sevebilmeyi başarabilmek…

İçimdeki Mavi;

genç bir yazarın iç dünyasından yükselen;

sakin, ama güçlü bir ses olarak;

okuru, kendi mavisini aramaya davet ediyor.