İran-İsrail-ABD hattında tansiyon düşse bile;
petrol, kur, altın, gümüş ve BIST üzerindeki ikinci tur etkiler,

Türkiye yatırımcısının masasından hemen kalkmayacak.

 

Jeopolitik riskin piyasalara etkisi, çoğu zaman ilk anda petrol fiyatından okunur.

Brent yükselir, dolar kıpırdar,

altın yukarı bakar, BIST’te bazı sektörler gerilir.

 

Sonra bir ateşkes cümlesi gelir, ekran biraz gevşer.

Piyasa da sanki birkaç saat önce

dünyanın enerji haritasını yeniden çizmemiş gibi davranır.

Bu biraz piyasanın karakteri;

hafızası kısa, maliyet hesabı uzundur.

 

İran-İsrail-ABD hattındaki gerilimi de böyle okumak gerekir.

Haber akışı yumuşasa bile;

enerji arzı, deniz ticareti, sigorta maliyetleri, petrol stokları ve kur beklentisi

aynı anda normale dönmez.

Hürmüz Boğazı açık olabilir;

ama, piyasa; “açık” kelimesinden önce “hangi risk primiyle açık?” sorusunu sorar.

Deniz taşımacılığı da zaten şiirle değil; navlunla çalışır.

 

Bloomberg HT’de yer alan değerlendirmelerde;

OPEC+ grubunun üretim artışlarının,

Hürmüz Krizi nedeniyle; petrol piyasasında, sınırlı etki yarattığı aktarılıyor.

Bu, önemli bir nokta.

Çünkü, petrol piyasasında mesele; yalnız toplam üretim miktarı değildir,

o petrolün; nereden, hangi güzergâhtan, hangi güvenlik maliyetiyle ve

hangi sigorta primiyle taşındığıdır.

Hürmüz ya da Kızıldeniz hattındaki belirsizlik, üretim artışının etkisini törpüleyebilir.

Yani; varil üretmek başka, varili sorunsuz taşıyabilmek başka.

 

Tarihsel kıyas, bunu destekliyor.

1973 petrol ambargosu;

enerji fiyatının, yalnız akaryakıtın değil;
enflasyon ve para politikası sorunu olduğunu gösterdi.

1979 İran Devrimi; arz kesintisinin fiyatlara nasıl hızlı yansıdığını hatırlattı.

1990 Körfez Savaşı döneminde, petrol fiyatı askeri belirsizlikle sert hareket etti;

risk azaldığında geri çekildi.

2022 Rusya-Ukrayna savaşı ise,

enerji şokunun; doğal gaz, elektrik, gübre, gıda ve bütçe kanalıyla;
nasıl yayıldığını gösterdi.

Bugünkü İran-İsrail-ABD gerilimi, bu dönemlerin birebir tekrarı değil;

ancak, Türkiye açısından; aynı eski dersi, yeniden önümüze koyuyor:

Enerji fiyatı dışarıda oynar, içeride enflasyon ve cari açık dosyasına girer.

 

Türkiye, petrol fiyatını belirleyen ülke değil.

Türkiye, petrol fiyatının;
cari açık, kur ve enflasyon üzerindeki etkisini yönetmeye çalışan bir ülke.

Bu fark, çok önemli.

Petrol; 80 doların altına gerilerse, nefes alınır;

90-100 dolar bandında kalırsa, hesap ağırlaşır;

100 doların üzeri kalıcılaşırsa, yalnız enerji faturasını değil;

para politikasını, şirket marjlarını ve portföy davranışını da değiştirir.

 

Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek’in,

savaşın; enflasyon görünümüne en az 5 puan eklediğini söylemesi,

bu yüzden dikkat çekici.

Petrol ve enerji maliyeti, enflasyona yalnız doğrudan yansımaz.

Motorin lojistiğine, lojistik gıdaya, enerji sanayi maliyetine, kur beklentisi de

fiyatlama davranışına gider.

Sonra; tüketici bunu, birkaç ay sonra markette görür.

Ekonomi bazen oldukça sabırlı bir fatura sistemidir;

önce maliyetleri biriktirir, sonra sakin sakin tahsil eder.

 

Buradan, döviz tarafına geçiyoruz.

Jeopolitik risk arttığında, dolar/TL için ilk soru; kurun bugün kaç olduğu değildir.

Daha doğru soru; kurun hangi maliyetle yönetildiğidir.

Enerji faturası artıyorsa; döviz ihtiyacı artar.

Döviz ihtiyacı arttığında; rezerv, faiz ve beklenti yönetimi daha önemli hale gelir.

Bu yüzden, savaş başlıkları, dolar/TL’yi;
yalnız anlık fiyatla değil, yılın kalanına ilişkin; kur patikasıyla etkiler.

Euro/TL tarafında ise; buna, bir de euro/dolar paritesi eklenir.

Küresel riskten kaçışta;
dolar güçlenirse, euro/dolar baskılanabilir;

Avrupa kaynaklı toparlanma beklentisi güçlenirse,

Euro/TL’de parite etkisi yukarı yönlü çalışabilir.

 

Altın ve gümüş tarafında, tablo daha katmanlı.

Jeopolitik risk, normal şartlarda altını destekler.

Ancak; altın, sadece savaş haberiyle hareket eden bir varlık değil.

ABD reel faizleri, dolar endeksi, merkez bankası talebi ve

fonların nakit ihtiyacı, aynı fiyatın içinde çalışıyor.

Türk yatırımcı açısından gram altın ise; ayrıca, dolar/TL’ye bağlı.

Bu nedenle, ons altın yatay kalsa bile;
kur tarafı gramı destekleyebilir.

Ons yükselir ve kur da kademeli olarak yukarı giderse;

gram altın daha güçlü fiyatlanır.

Ons düzeltme yapar, kur sakin kalırsa; gramda soluklanma görülür.

 

Gümüşte, aynı güvenli liman anlatısı; daha dikkatli kullanılmalı.

Gümüş; hem değerli metal, hem de sanayi metali gibi fiyatlanır.

Jeopolitik risk ve enflasyon beklentisi, destekleyici olabilir;

fakat, küresel büyüme zayıflarsa; sanayi talebi üzerinden baskı oluşur.

Bu yüzden;
gümüş yatırımcısının,

altın yatırımcısına göre; daha geniş bir hata payı taşıması gerekir.

Altın, bazen sabır ister; gümüş, sabrın yanında; sinir sistemi de ister.

 

BIST açısından, jeopolitik riskin etkisi tek yönlü değildir.

Savunma, enerji altyapısı, ihracat geliri olan şirketler ve

döviz bazlı gelir yaratabilen sektörler; görece, daha dirençli kalabilir.

Buna karşılık;
enerji maliyeti yüksek, iç talebe bağımlı,

finansman gideri ağır ve fiyatlama gücü sınırlı şirketlerde, baskı daha net hissedilir.

Bankalar tarafında ise;

kur oynaklığı, risk primi ve kredi kalitesi; birlikte izlenmeli.

Jeopolitik risk, yalnız petrol şirketlerini ilgilendirmez;

bankanın karşılık giderine kadar gider.

Piyasa bağlantıları, bazen gereğinden fazla çalışkandır.

 

Önümüzdeki bir ay için ana senaryo;
düşük yoğunluklu gerilim ve yüksek haber hassasiyeti.

Brent’in, 80 dolar altına kalıcı olarak inmesi için

Hürmüz ve Kızıldeniz riskinin belirgin biçimde azalması,

stok görünümünün rahatlaması ve

diplomasi başlıklarının somutlaşması gerekir.

Buna karşılık,
gerilim kontrollü sürer ve enerji akışında tam güven oluşmazsa;
petrol fiyatında, 80-95 dolar bandında dalgalanma beklenebilir.

Bu bant, Türkiye için yönetilebilir ama; rahat değildir.

 

Daha sert risk senaryosunda;

Hürmüz veya Kızıldeniz hattında yeni bir kesinti,

İran petrol altyapısına yönelik yeni gerilim ya da

ABD-İran mesaj trafiğinin sertleşmesi, petrolü yeniden 100 dolar üzerine taşıyabilir.

Böyle bir durumda;
Türkiye’de kur beklentisi, daha hassas hale gelir,

gram altın destek bulur, gümüş daha sert dalgalanır,

BIST’te ise;
savunma ve döviz geliri olan şirketler ayrışırken,

enerji maliyeti yüksek sektörlerde baskı artar.

TCMB’nin, faiz indirim alanı da daralır.

Zaten; enflasyona 5 puan ekleyen bir savaş etkisi konuşulurken,

kimsenin; para politikasında geniş bir oyun alanı varmış gibi davranması, beklenmemeli.

 

Olumlu senaryoda ise;
ateşkesin kalıcılaşması,

Hürmüz ve Kızıldeniz’de geçiş riskinin düşmesi,

petrol fiyatının 75-80 dolar bandına gevşemesi ve

küresel risk iştahının toparlanması; BIST’e, kısa vadeli destek verebilir.

Böyle bir tabloda;

dolar/TL kontrollü patikasını korur,

gram altında ons kaynaklı baskı görülebilir,

ama; kur desteği nedeniyle, düşüş sınırlı kalabilir.

Gümüş ise; sanayi talebine ve küresel risk iştahına daha duyarlı hareket eder.

 

Burada, yatırımcı için asıl mesele;

tek bir varlık seçmek değil, zinciri doğru okumak.

Petrol yükselirse; cari açık baskısı artar.

Cari açık baskısı; kur beklentisini etkiler.

Kur beklentisi; enflasyon algısını etkiler.

Enflasyon algısı; faiz patikasını etkiler.

Faiz patikası; BIST çarpanlarını ve şirket finansman giderlerini etkiler.

Aynı zincir, gram altın ve döviz tarafını da besler.

Bu yüzden, jeopolitik riski yalnız dış haber saymak; Türkiye piyasasında, eksik analizdir.

 

Türkiye yatırımcısı, bugün;
dolar, euro, gram altın, gümüş ve BIST arasında karar verirken,

aslında; aynı sorunun farklı versiyonlarını soruyor:

Petrol maliyeti, nereye gider?

Kur ne kadar kontrollü kalır?

Enflasyon beklentisi yeniden bozulur mu?

Merkez Bankası sıkı duruşu ne kadar sürdürebilir?

Şirketler bu finansman ve enerji maliyetini taşıyabilir mi?

 

Bu soruların hiçbirinin, tek kelimelik cevabı yok.

Piyasa da zaten tek kelimelik cevap arayan yatırımcıyı, fazla sevmez.

Daha doğrusu, sever ama; genelde, karşı taraf olarak.

 

Sonuç olarak;
Hürmüz açılsa bile, Türkiye’nin hesabı kapanmaz.

Çünkü; enerji piyasasında risk, yalnız geçişin açık olup olmamasıyla ölçülmez.

Risk primi, sigorta maliyeti, stok davranışı, petrol fiyatı, kur beklentisi ve

enflasyon kanalı birlikte çalışır.

Türkiye, bu zincirin üretici tarafında değil; maliyet tarafında duruyor.

 

Bu nedenle;
önümüzdeki bir ayda, jeopolitik haber akışı;
yalnız petrol yatırımcısının değil,

BIST yatırımcısının, döviz taşıyanın, gram altın izleyenin,

KOBİ’nin ve hanehalkının da dosyasında kalacak.

Coğrafya değişmiyor; maliyet hesabı da kolay kolay kapanmıyor.

 

 

 

sezerkoyun@cratone.com

 

 

Not:

Bu yazı, yatırım tavsiyesi değildir.

Herhangi bir petrol, altın, gümüş, döviz, hisse senedi, fon veya finansal araç için

alım-satım önerisi, hedef fiyat ya da getiri vaadi içermez.

 

Değerlendirmeler, genel ekonomik analiz ve senaryo okuması niteliğindedir.

Jeopolitik gelişmeler, hızlı değişebilir;

bu nedenle, yazıda yer alan olası senaryolar;
kesin sonuç veya yönlendirme olarak değerlendirilmemelidir.

 

Yatırım kararları;
kişisel risk profili, vade, likidite ihtiyacı, vergi/makas maliyetleri ve

profesyonel danışmanlık çerçevesinde; ayrıca, değerlendirilmelidir.

 

Referanslar:

Bloomberg HT OPEC+ ve Hürmüz krizi haberleri;

 

Bloomberg HT İran-ABD ve petrol altyapısı haber akışı;

 

Bloomberg HT Brent petrol ve piyasa verileri;

 

Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek’in

savaşın enflasyon görünümüne etkisine ilişkin açıklamaları;

 

Uluslararası Enerji Ajansı Hürmüz Boğazı değerlendirmeleri;

 

Dünya Bankası ve enerji piyasası haber akışı.