Liderlerden;
kurumun geleceğini görmeleri,

doğru kararları almaları, belirsizliği yönetmeleri,

ekiplerini geliştirmeleri ve sonuç üretmeleri beklenir.

Özellikle üst düzey yöneticiler için bu beklentiler,

yalnızca iş saatleriyle sınırlı değildir.

Sorumluluk arttıkça;

iş, yaşamın çok daha geniş bir alanını kaplamaya başlar.

 

Peki; lider, kendi yaşamını ne kadar yönetebiliyor?

Bu soru, liderliğin çoğu zaman göz ardı edilen tarafına işaret ediyor.

 

Bir yönetici, son derece başarılı olabilir.

Şirketini büyütebilir, güçlü finansal sonuçlar yaratabilir, yönetim kurulunda saygı görebilir,

önemli kararların merkezinde bulunabilir.

 

Ancak; bütün bunlar, kişinin kendi yaşamında;

aynı ölçüde dengeli, tatmin olmuş ve huzurlu olduğu anlamına gelmez.

 

Tam da bu nedenle;
liderler için yaşam koçluğu, giderek daha önemli hale geliyor.

 

Yaşam koçluğu, liderin yalnızca profesyonel hedeflerine değil;

hayatının bütününe bakmasına, yardımcı olur.

Buradaki amaç, işten uzaklaşmak ya da kariyer hedeflerini ikinci plana atmak değildir.

Aksine; profesyonel başarı ile kişisel yaşamın birbirini desteklemesini sağlayacak

daha bilinçli bir yapı oluşturmaktır.

 

Çünkü; liderlik, yalnızca kurum içinde oynanan bir rol değildir.

Liderin yaşamındaki denge, zihinsel açıklık, ilişkileri, sağlık algısı, gelecek beklentileri ve

kişisel öncelikleri; iş hayatındaki karar kalitesini de doğrudan etkiler.

 

Kariyerin ilk yıllarında başarı, çoğunlukla;
yükselmek, kazanmak, kendini kanıtlamak ve görünür olmak üzerinden tanımlanır.

Daha büyük sorumluluklar almak,

daha yüksek gelir elde etmek,

güçlü bir unvana ulaşmak veya

önemli bir kurumda etkili bir pozisyona gelmek; doğal hedeflerdir.

Ancak; kariyer ilerledikçe, başarı tanımı değişmeye başlar.

 

Bir noktadan sonra liderler kendilerine farklı sorular sormaya başlar:

“Bundan sonra nasıl bir hayat yaşamak istiyorum?”

“Gerçekten neye zaman ayırmak istiyorum?”

“Başarının benim için bugünkü anlamı ne?”

“İş hayatındaki başarı özel yaşamımdaki tatminle örtüşüyor mu?”

“Bugün verdiğim kararlar, beş yıl sonra yaşamak istediğim hayatı destekliyor mu?”

 

Bu sorular, artık yalnızca kariyer yönetiminin değil; yaşam yönetiminin konusudur.

İşte, liderler için yaşam koçluğu; tam olarak burada devreye girer.

 

Şirketlerde; sermaye, insan kaynağı, teknoloji ve zaman, son derece dikkatli yönetilir.

Oysa; liderin kendi enerjisi, çoğu zaman; sınırsız bir kaynakmış gibi ele alınır.

Toplantılar, seyahatler, krizler, kararlar, ekip sorunları, finansal hedefler, aile sorumlulukları ve

sosyal yaşam; aynı takvime sığdırılmaya çalışılır.

Bir süre sonra, yoğunluk normalleşir.

Sürekli erişilebilir olmak, her sorunu çözmek, herkese yetişmek ve

daima güçlü görünmek; liderlik rolünün doğal bir parçası gibi algılanabilir.

 

Ancak; sürdürülebilir liderlik, yalnızca dayanıklılıkla ilgili değildir.

Kişinin kendi sınırlarını, ihtiyaçlarını ve önceliklerini tanımasıyla da ilgilidir.

Yaşam koçluğu; lidere, kendisine dışarıdan bakabileceği bir alan yaratır.

 

Neye “evet” dediğini,

aslında neye “hayır” demesi gerektiğini,

hangi sorumlulukları alışkanlıkla taşıdığını ve

hangi seçimleri gerçekten bilinçli olarak yaptığını görmesine yardımcı olur.

 

Liderlik literatüründe;

stratejik düşünme, finansal okuryazarlık, iletişim, değişim yönetimi ve

karar alma gibi pek çok yetkinlik, öne çıkar.

 

Ancak; bütün bu yetkinliklerin temelinde, daha kişisel bir beceri vardır: özfarkındalık.

Kendi duygularını, değerlerini, korkularını, motivasyonlarını ve

sınırlarını tanımayan bir liderin; çevresini doğru okuması da zorlaşabilir.

 

Örneğin;
bir karar gerçekten kurumun çıkarları doğrultusunda mı alınıyor,

yoksa; liderin kontrolü kaybetme endişesinden mi kaynaklanıyor?

Bir çatışmanın nedeni;

işin gereklilikleri mi, yoksa kişisel hassasiyetler mi?

Sürekli daha fazlasını istemek;

gerçek bir vizyon mu,

yoksa; başarıyı yalnızca sonuçlarla ölçme alışkanlığı mı?

Bu ayrımı yapabilmek, güçlü bir liderlik becerisidir.

Yaşam koçluğu;

liderin, bu sorulara daha net cevaplar vermesine yardımcı olur.

 

Liderlerin aldığı kararlar,
yalnızca kendilerini değil;
çalışanları, aileleri, yatırımcıları ve bazen binlerce kişiyi etkiler.

Bu nedenle; kararların arkasındaki zihinsel ve duygusal yapı önemlidir.

 

Korku temelli kararlar,

genellikle; kaybetmeme, kontrol etme, korunma veya mevcut düzeni sürdürme isteğinden doğar.

Vizyon temelli kararlar ise;

kişinin ne yaratmak istediğine odaklanır.

 

Yaşam koçluğu;

liderin, bu iki alan arasındaki farkı, fark etmesini sağlar.

“Bunu gerçekten istediğim için mi yapıyorum, yoksa kaybetmekten korktuğum için mi?”

“Bu karar beni uzun vadeli hedefime yaklaştırıyor mu?”

“Bu sorumluluğu taşımaya devam etmek gerçekten gerekli mi?”

 

Bazen; doğru karar,

daha fazlasını yapmak değil; bazı şeylerden vazgeçmektir.

İş dünyasında başarı; büyük ölçüde, ölçülebilir sonuçlar üzerinden değerlendirilir.

Ciro, kârlılık, büyüme, pazar payı ve yatırım getirisi önemlidir ve

elbette önemini korumalıdır.

Ancak; insan yaşamının tamamı, bilanço üzerinden ölçülemez.

 

Bir lider, finansal olarak başarılı olabilir ama; sürekli yorgun olabilir.

Profesyonel olarak güçlü olabilir,

ancak; ailesine, ilişkilerine veya kendisine yeterince zaman ayıramıyor olabilir.

Kariyerinde zirveye ulaşmış olabilir,

ancak; artık yaptığı işin kendisi için ne anlam taşıdığını sorguluyor olabilir.

 

Bu noktada, ortaya temel bir soru çıkar:

“Kurumda başarılıyım. Peki yaşamımda?”

Bu soru, liderler için yaşam koçluğunun merkezinde yer alır.

 

Kariyerin belirli bir aşamasından sonra liderlik,

yalnızca daha yüksek bir pozisyona ulaşmakla ilgili değildir.

İkinci yarı; daha çok anlam, etki, miras ve yaşam kalitesiyle ilgilidir.

Lider artık; yalnızca “Ne başardım?” diye sormaz.

“Nasıl yaşadım?”

“Kimlerle yol yürüdüm?”

“Arkamda nasıl bir etki bırakıyorum?”

“Başarı uğruna nelerden vazgeçtim?”

“Bundan sonrasını nasıl yaşamak istiyorum?”

soruları, daha fazla önem kazanmaya başlar.

 

Bu nedenle;
yaşam koçluğu, liderlikten ayrı bir alan değildir.

Aksine; liderliğin kişisel tarafını tamamlayan, güçlü bir çalışmadır.

Çünkü; sürdürülebilir liderlik, yalnızca şirketi iyi yönetmek değildir.

Kendi enerjisini, yaşamını, ilişkilerini ve geleceğini de bilinçli şekilde yönetebilmektir.

 

Gerçek başarı,

yalnızca; güçlü bir kurum, yüksek bir gelir veya etkileyici bir kariyer yaratmak değildir.

İnsanın, bütün bunları yaratırken; kendi hayatının içinde kendisini kaybetmemesidir.

 

 

cigdemguven@cigdemguven.info