Sanayi rakamları görece iyi gelince, ekonominin üzerindeki battaniye kalınlaştırılarak bütçe açığı ve ödenen faiz miktarı yine gölgelenmeye çalışıldı. Oysa sanayinin de çok hoş durumda olmadığını, bizzat sanayicilerimizle sohbetlerimizden biliyoruz.

Yine görece iyi gelen bir rakamın üzerinden, kimseye faydası olmayan gerçek dışı başarı hikâyeleri yazmaya devam ettiler. Oysa daha yeni açıklanan ilk çeyrek büyümede sanayinin eksi performansla büyümeye bile ters etki yarattığını biliyoruz.

Bu durum sanayinin yetersizliğinden değil, ekonomik yaklaşımın üreten bir ülke düsturundan uzaklaşmasından ve yarattığı ortamdan kaynaklanıyor. TL maliyetleri artan, kuru yarı yarıya değersiz kalan, buna karşılık daralan ihracat pazarlarında ayakta kalma mücadelesi veren bir sanayinin sıkıntılarını rakamlarla örtemezsiniz. Tıpkı enflasyon rakamıyla insanların gezim sıkıntısını yok edemediğiniz gibi…

Fakat görece iyi bir rakam geldi ya, Bakan aynı hızla yine sosyal medya arkadaşımız olarak iletisini bizimle paylaştı. Savaşa rağmen sözleri ışığında yine gönül okşayan, ama soruna çare olmayan bir bakış açısını paylaşmayı sürdürdü.

Oysa aynı saatlerde ülkenin bütçe gerçekleşmesi de kamuoyuna duyuruldu. Mayıs itibariyle bütçede açık 1 trilyon TL’nin üzerine çıktı. Sene başındaki hedeflere bakarsanız, bunun 2,7 trilyon TL’ye ulaşması öngörülüyor. Bu hızla bu rakamın da 3 trilyon TL sınırına koşacağı çok açık.

Fakat asıl konuşulmayan kur tartışmalarının gölgesinde, ödenen faiz miktarı. Daha iki yıl öncesine kadar yıllık ödediğimiz ve o yüksek haliyle çözüm bulunması gerektiğini söylediğimiz faize, beşinci ayın sonunda ulaştık.

Bütçenin giderlerinde faizi düştüğümüzde ilk beş ay için ödediğimiz faizin 1,2 trilyon TL’yi bulduğunu görüyoruz. Yani kuru yerinde tutmak için TL yakmaya devam eden ve bunu da ayrıca bütçe açığı oluştukça yeni zam ve vergilerle tahsil etmeye çalışan, vergile gelirlerini arttırdığını söyleyip, tahakkukları tahsilata döndüremeyince 72 aya kadar yapılandırma çıkaran, teminat limitlerini de 10 milyon TL yapıp, aslında ortadaki borçluluğu itiraf eden ekonomi yönetiminin bu faizi açıklaması gerekir.

Üreten ekonominin finansmana erişimiyle ilgili bu kadar büyük bir problem varken, şayet sizin faiz ödemeniz iki yıl öncesinin yıllık rakamına ulaştıysa ve yine öngörülere bakılırsa 2,7 trilyon TL faiz ödemesi öngörülüyorsa, savaş öncesi bu hedeflere karşılık nerede duracağımız tam bir bilmece haline dönüşüyor.

Dolarda kurun kaç TL’yi gösterdiği değil, orada kalması için karşılığında kime ne kadar faiz ödendiğine bakmamız lazım. Çünkü bu büyük bir fakirleşmeyi anlatırken, aynı zamanda tefecilere kurban gittiğimizi de gösteriyor.

Üstelik bunu kârlılığı tamamen düşen, müşterisine fiyat veremeyen, rekabetçiliğini yitiren reel sektör ile, gelir kısmı da satın alma gücü de tamamen çökmüş vatandaşlar tarafından finanse etmeyi amaçlayan bir yaklaşım sergileniyor. Şimşek ve ekibinin, artık sahaya rağmen rakam tutturmanın bir anlamının olmadığını anlaması lazım. Çünkü faturası yüksek oluyor.

cetinunsalan@yahoo.com