22.11.2017,08:32
İstanbul
Dolar
Euro
Altın
İmkb
Nefreti devletler, sevgiyi halklar paylaşır
2712016-12552972_10153921535774589_156661117630312356_n-010317.jpg
TÜLAY HERGÜNLÜ
Akşamın biraz ilerleyen saatinde, omzuma dokunan bir el ile uyandım. Komşu teyze; “kalk kızım bize geçelim" dedi. Altı yaşlarındaydım.

Uykulu halimle ne demek istediğini anlayamamıştım. Yataktan kalktım, birlikte yan taraftaki eve geçtik. Uykum açılmıştı.

 

Pencereye yaklaştım, çok güzel bir akşamdı. Gökyüzü laciverte bürünmüş, yıldızlar pırıl pırıl parlamaktaydı. Hani elimi uzatsam değecek gibiydiler. Uzun süre gökyüzünü seyrettiğimi hatırlıyorum. Sonra bahçeye baktım. Karanlıkta bir ışık yanıp, söndü. Biraz daha dikkatli bakınca, babamın bir oraya bir buraya volta atarak sigara içtiğini fark ettim. Aradan ne kadar zaman geçti bilmiyorum. Beni tekrar bizim eve götürdüler. Bir erkek kardeşim olmuştu.

 

Evinde kaldığım komşumuz Roman bir aileydi. Üç kızı vardı. En küçüğü arkadaşımdı. Adı sanırım Güler’di. Tertemiz bir aileydi.  O mahalleden taşındıktan yıllar sonra bile görüşmeye devam ettik. Ne yazık ki arkadaşım balkonda otururken bir maganda kurşununa kurban gitti.

 

Aynı mahallede Ermeni bir aile vardı. Kızlarının adı Agavni’ydi. O da benim arkadaşımdı. Hatta didişirken, tırnağı benim çenemi çizmişti. Bugün bile izi durur.

 

İlk çocukluğum da babamın esnaf arkadaşlarının çoğu Doğu’dan gelme Kürt vatandaşlardı.  Beni kendi çocukları gibi korur, kollar, sahip çıkarlardı. Rahmetli babam onlarla konuşa neredeyse Kürtçeyi söker hale gelmişti.

 

En iyi komşularımız Pomak’lar olmuştu. Malkara, Pehlivanköyü’nden İstanbul’a gelmişlerdi. Elleri, sofraları çok bol komşulardı. Küçük kızları Ayşe, benim kan kardeşimdi. Fatma teyzenin Patriot böreğinin tadı, bugün bile damağımdadır. Hâlâ görüşüyoruz. Allah sağlık versin.

 

İş hayatımda iki Ermeni, iki de Yahudi dostum oldu.

 

Birisi Hrant Usta. Sultanhamam’da matbaa sahibiydi. Bizim şirketin basılı malzemeleri hep ona verilirdi. Hayatımda gördüğüm en dürüst esnaftı. Hem dürüst hem de işinde çok titizdi. Artan kâğıtlardan bizlere notluklar hazırlardı. Hani şimdi para ile aldığımız not kâğıtlarından. Beni çok severdi. Değerli kitaplarımı ciltler, üzerlerine altın yaldızlarla adımı yazardı. Bir gözü askerde kaza ile kör olmuştu. Bu nedenle de “kimse beni istemez” diye bir duyguya kapılmış, evlenmemişti. Ablasıyla yaşıyordu. Çırak olarak aldığı Müslüman, Türk gencini yerine usta olarak yetiştirmişti. Nurlar içinde yatsın.

 

Diğeri, Alis Hanım. Büyük bir işyerinde mesai arkadaşıydık. Oğlu hastaydı. Lise’de okurken bir kan hastalığına yakalanmıştı ve bir türlü çaresi bulunamamıştı. Çocuk bu nedenle bir yıl lise eğitimine ara vermişti. O yıllarda Karaköy’de çalışıyorduk. Ramazan ayındaydık. Bu nedenle de öğle tatillerimizde taksi tutar, cami gezerdik. Bir gün yine Eyüp Sultan Camii’ne gitmeye karar verdik. Alis Hanım; “ben de sizinle gelebilir miyim” dedi. Sevinçle kabul ettik.

 

Hep birlikte Eyüp Sultan’a gittik. Orada gözyaşları içinde oğlu için dua ederken bizi de ağlatmıştı. Daha sonra o da bizi Neol zamanı Galatasaray’daki St. Antuan Katolik Kilisesi’ne götürdü.  İlk kez bir kilise görmüştüm. Hep birlikte Noel aynini seyrettik, Allah’ımıza dua ettik. Oğlu iyileşti ve tahsiline devam etti. Alis Hanım oğlunun iyileşmesini Eyüp Sultan’da ettiği duaya bağladı. “Orada ettiğim dua kabul oldu” der, başka bir şey demezdi.

 

Hayatıma giren iki Yahudi’nin ikisi de Jak’ dı. Birinci Bay Jak, yine Sultanhamam’da çalışırken bizim firmadan kumaş satın alırdı. Bize göre oldukça yaşlıydı. Ona çok değer verir, hürmet ederdik. O da buna karşılık beni görmeden firmadan gitmezdi. Kapıdan içeriye girince “hanım kızım nerede? Diye önce beni sorardı. Nurlar içinde yatsın.

 

İkinci Jak ise meslekte ikinci öğretmenimdi. Birinci öğretmenim Trabzon’lu bir müslümandı. Mesleği ondan öğrendim. Bize bağıra çağıra meslek öğretmişti. Nurlar içinde yatsın. İkinci öğretmenim Bay Jak’ a gelince; bana bilgisayar’ı ilk öğretendir. Yanıma oturur, tek tek, her bir tuşun yerini ayrı ayrı anlatarak ve de not aldırarak bilgisayarı öğretmişti. İlk öğrendiğim program Lotus idi ve Bay Jak öğretmişti. 

 

Bir gün yine hafta sonunda çalışıyoruz. Gelir Vergisi zamanı ve çok yoğunuz. Öğleden sonra Bay Jak ortadan kayboldu. Uzun süre de gelmedi. Yine Ramazan ayındayız ve ben oruçluyum. Tam iftar yaklaşırken içeri girdi, mutfağa geçti. Hafta sonu olduğu için mutfak görevlisi yoktu. İçeride uzun süre bir şeylerle uğraştı. Tam iftar vaktiydi, içeriden seslendi:

 

“Hadi ablam, sofra hazır, iftarını yap, Allah kabul etsin”. Mutfağa geçtim. Sofrada yok, yoktu. Pastırmasından, pidesine kadar her şeyi almıştı. Hatta pide kuyruğuna girmiş, uzun süre kuyruk beklemişti.

 

Her yeni çıkan tebliği okumaya üşenir, telefon açar ona sorardım. İlk akreditif işlemlerini de ondan öğrendim. Masamın üzerine bırakılan 16 adet proforma faturayı tek tek tercüme edip, bana yol göstermişti.

 

Bay Jak bugün 81 yaşında ve Alzheimer hastalığına yakalandı. Allah şifa versin.

En iyi arkadaşlarım arasında Aleviler’de vardı. Yıllar sonra siyaset hayatımda en iyi dostlarımdan birisi Diyarbakırlı bir Kürt oldu.

 

Roman, Kürt, Pomak, Alevi, Ermeni, Yahudi, Türk, Alevi ve diğerleri. Diğerlerini de yazsam roman olur. Fazla uzatmamak için yazmıyorum.

 

*

Bütün bunları neden mi yazdım?

Bugün içinde bulunduğumuz düşmanlıkları gördükçe çok üzülüyorum. Sosyal sitelerde aynı vatanın evlatlarının birbirlerine ettikleri ağır hakaretleri gördükçe içim acıyor. Aynı vatanın evlatları birbirlerini öldürüyor, Müslüman, müslümanı katlediyor.

 

Biz bu değiliz ve olmamalıyız.

 

Türkiye Cumhuriyeti Devleti üzerinde yaşayan herkes kardeştir. Ortak değerlerimiz vardır.  Bu nedenle Mustafa Kemal Atatürk, Ulus Devlet’i inşa etmiştir.  Harcımız güçlü olsun, kimse bizi yıkamasın diye…

 

Cenneti sadece öbür dünyada zannedenlere de bir çift sözüm var:

 

Kalbinde en ufak bir kin kırıntısı bulunduranların hem bu dünya da hem de ahirette, Cennet’i bulmaları mümkün değildir. Kalplerdeki kin ve öfkenin yerini sevgi almadıkça Müslüman dünyanın kurtuluşu ise asla ve asla mümkün değildir.

 

İslam kelimesinin kökeni “silm” ve “selam”dan gelir. Barış ve sevgi demektir. Bir dinin adında barış ve selam varsa, bunun üzerinde oturup çok iyi düşünmek gerekir.

 

Sözlerimi Rahmetli Prof. Dr. Salih Akdemir’in hepimize ışık tutacak bir cümlesi ile bitirmek istiyorum:

 

"Yaşam, zaman geçirmek için değil, Varlık ile bütünleşerek ve dolayısıyla İlahî Akışa dâhil olarak bir şeyler yapmak içindir! 0 halde, ilahi bir varlık olarak bizlere düşen, eğer hâlâ olmadı isek, şimdi kendimiz olmak ve böylece dünyamızda sevginin, barışın, adaletin, dürüstlüğün ve evrensel kardeşliğin egemen olduğu bir dünya oluşturmak için çabalamaktır. Bunun dışında başka bir kurtuluş yolu yoktur. 0 halde bu gerçeği bir an bile aklımızdan çıkarmayalım!”

 

Son söz: Nefreti devletler paylaşır; sevgiyi ise halklar. Sevginin paylaşıldığı ülkelerde devletler isteseler de nefretle yönetemezler.

 

Her şey bizim elimizde…

“Sevelim, sevilelim. Bu dünya kimseye kalmaz.”

 

Sevgiyle ve dostça kalın…

 

hergunlu@ttmail.com

 

Geyikli-Çanakkale, 2 Ağustos 2015


YORUMLAR
Yorumunuz editörlerimiz tarafından incelendikten sonra yayınlanacaktır. Toplam Yorum 0 | Onay Bekleyen Yorum 0

Yazarın Diğer Yazıları
YazıYorum
Dövizdeki yükseliş ekonominin baş belası.
Diğer Yazarlar
2018’de vatandaş, belki de evim yok diye sevinecek.
Türk Siyasi hayatına yeni bir parti daha katılıyor…
Türk Silahlı Kuvvetlerine subay adayı yetiştiren toplam dört askeri liseden üçü Osmanlı Devleti döneminde, birisi de Cumhuriyet döneminde kuruldu.
Basında yer alan haberlere göre AKP İstanbul il teşkilatları, Atatürk’ün 79. ölüm yıldönümünde Anıtkabir’e ziyaret organizasyonu düzenliyorlarmış!
Evet, Fenerbahçe yönetimi bile bile lades dedi.
Yavaş yavaş kişilik değiştiriyorum; yeni kişilikler yaratma, taklit etmenin, dünyayı anlamanın ya da dünya anlaşılabilirmiş gibi yapmanın yeni tarzlarını yaratma yeteneğimle zenginleşiyorum (evrim burada olsa gerek)." diyor Pessoa..
KOBİ’ler de en önemli sorun, işletmelerin iyi yönetilememesidir.
PESCO, Avrupa’daki dengeleri ve Türkiye’nin durumunu nasıl etkileyecek?
İşlenen mühendislik sefaletlerinin sonuçlarını merak etmez misiniz?
“Her ölüm, sana olan küçük bir ölümdür. ‘Çanların kimin için çaldığını sorması için birini gönderme, onlar senin için çalıyor’. Her ölüm, senin ölümündür. Ağaçtan kuru bir yaprak düştüğünde bile, o senin ölümündür.” Osho
Şirketlerin kurumsal Check-Upları ve ihtiyaç analizlerini bilimsel temelli yapmak artık çok kolay