24.11.2017,21:52
İstanbul
Dolar
Euro
Altın
İmkb
Ayrılığa giden yol
04052015-unnamed-142917.jpg
JALE YANILMAZ
“Çünkü ben iyi bir insanım!!” dedi kadın, söylediği sözü ironikleştiren öfkeli sesiyle…

Bir saat on beş dakika önce geldi bankaya. Her zaman yaptığı gibi, kartı olmasına rağmen kartını kullanmadan aldı sıra numarasını. Yine çok bekleyeceğini biliyordu. Bankanın içerisinde topu topu on kişi vardı. Üç gişe de açık olduğuna göre en fazla yirmi dakikada işini halletmesi gerekiyordu normalde.

 

Ama bankaların numaratörlerine kart ayrıcalığı ve önceliği getirildiğinden beri böyle olmuyordu. Çok sonra gelenler bile sizden önce ayrılabiliyorlardı bankadan. Bu yüzden, işleminizi çabuk yapabilmek için banka kartı ile numara almanız gerekiyordu. Biliyordu kadın ama içinde birşeyler bunun yanlış olduğunu söylüyordu. Nedenini bilmediği bir direnç hissediyordu ve kartını numaratörden geçirmiyordu.

 

Sözde daha iyi bir hizmet için bu sistem. Her banka kendi müşterisine daha hızlı ve kaliteli hizmet vermek istiyor. Dolayısı ile gittiğiniz her bankada hızlı ve kaliteli hizmet istiyorsanız, kartlarına da sahip olmanız gerekiyor. Bu kaliteli hizmet uğruna her kart için ödeyeceğiniz mütevazı(!) aidat ücretine katlanmanız da mecburi oluyor haliyle. Ama, “Yok, ben her karta aidat ödeyemem” diyorsanız eğer, bekleyeceksiniz “tıpış tıpış”.

 

Siz kartsız müşteriler “otobüsün arka koltuğu”’nda bekleyip kart sahibi asillerden arta kalan kısa anlarda çağrılacaksınız elbette. Hemen aklınıza kötü şeyler getirmeyin tabi. Maksat sizleri de kart sahibi yapıp aralarında görmek, otobüsün arka koltuklarından önlere doğru almak, sizleri de “hizmet” ayrıcalığından faydalandırmak. Başka ne olabilir ki…

 

Arka koltuklardan birine oturdu kadın, acele etmeden. Nasıl olsa aynı şeyler olacaktı. Önce sabırla bekleyecek, zaman ilerledikçe sinirlenmeye başlayacak, kaşlarını çatarak gözünü gişede yanan numaralara dikecek, arada bir kalkıp huysuzlanan bacaklarını sakinleştirmek için banka içinde volta atacak, o esnada da bankaya girenleri ve bekleyenleri inceleyecek teker teker.

 

İşte, şu gelen mesela: Kendinden emin yürüyüşü, tavizsiz keskin bakışları “Benim kartım var!” diye haykırıyor adeta. Kartını numaratörden geçirip,“Sırada kaç kişi var acaba?” merakını dahi hissetmeden gişelerde yanan numaralara çevirdi gözlerini. Duraksadı birkaç saniye, hemen mi yönelecekti gişeye yoksa birkaç dakika bekleyecek miydi? İkinci ihtimal biraz canını sıkmış gibiydi ki gişelerin birinde numarası yandı. Canı sıkkın yüz ifadesinin “Doğrusu da bu!” ifadesine evrilişi gözle görülür seviyedeydi.

 

Kapital kapital ayak sesleri ile yürüdü adam. Tam o esnada son zamanlarda sık sık rastlanılan o şey oldu. Yaklaşık beş dakika önce gelen asil müşterilerden biri sesini yükseltti: “Ben de kartımla numara aldım, beyefendi de. Benden sonra gelmesine rağmen nasıl benden önce ona sıra geliyor!”. Cevap son derece kibar ama net ve ikna ediciydi, her zamanki gibi. “Beyefendininki şirket kartı efendim. Bireysel kartlara göre öncelik tanıyor sistem. Bizimle alakası yok”

 

Sinirli bir keyifle güldü kadın içten içe “Al işte kartlılar bile aralarında ayrıştırılıyor. Şirket işlem hacmi ile birey işlem hacmi bir elbette bir tutulmayacak, değil mi ama”. İtiraz eden adam homurdanmayı biraz daha sürdürse de beklemeyi kabullendi. Ne de olsa büyük balık küçük balığı yutardı. Doğal eleme. Elenmemek için uyumlu olmak gerekir. Düzene, sisteme karşı gelmek demek Büyük Birader tarafından yok edilmek demektir. Sistem her zaman en iyisini bilir: “O senden daha ayrıcalıklıdır” diyorsa, öyledir. İçerlesen de, kızsan da kabullenecek, zamanla ayrılıklara, ayrışmalara, bölünmelere alışacaksın. Hatta benimseyecek, yetmeyecek içselleştireceksin.

 

Kartsız numara alanlar ki en azınlıkta olan sınıf onlar. Onların itiraz hakkı bile yok. Keza başlarda ses çıkaranlar olmuştu ama sistem onlara hadlerini öğretmiş, kartlı müşterilerin ayrıcalıklı olduğunu iyice benimsetmişti. Öncesini hatırlamıyorlardı bile. Herkesin bankaya geliş sırasına göre hizmet gördüğü, eşit hizmet anlayışı gibi birşeyin var olduğu o günleri. Ah! Onların da şöyle çok paraları olacaktı ki, bak nasıl her bankanın kartını alır, şöyle gerine gerinenumaratörün kart haznesinden kartlarını geçirip Freudyen hazla gişeye doğru yürürlerdi. Yoktu işte kartları!

 

O halde sistemin onlara biçtiği kadere, bu sınıfsal ayrıştırmada ait oldukları yere razı olmalılardı. Seçenek aramak aptallık olurdu. O asilerin işiydi.

Bankaya girdikten tam bir saat on beş dakika sonra gişede numarasının yandığını gördü kadın. Neredeyse kaçırıyordu. Numaraları takip etmekten vazgeçeli yarım saate yakın olmuştu. Gişeye doğru yürürken, bankada kendisi gibi uzun süredir bekleyen orta yaşlı bir adamın beklerken okuduğu gazeteye takıldı gözleri.

 

Kalın harflerle yazılı koca koca manşet haberler vardı gazetenin ilk sayfasında: “BARIŞ SÜRECİ ÜLKEYİ BÖLÜYOR”, “ORTADOĞUDA MEZHEPLER SAVAŞI CAN ALIYOR”, “SEÇİMLER TOPLUMU AYRIŞTIRDI”…

Dudaklarını büzdü, başını iki yana salladı kadın : “ Cık cık cık ! Tanrım biz ne zaman koptuk birbirimizden, ne oldu da bu kadar kolay “BİZ” iken “BEN-SEN” olduk, nasıl oldu da birbirimizden bu kadar nefret ettik !”…

 

-Kartınız varmış, neden kartınızla numara almadınız hanımefendi? Bu kadar beklemezdiniz”

diye sordu bankanın gişe görevlisi.

-Çünkü ben iyi bir insanım!!”

dedi kadın, içinden gelen bu önlenemez isyanın nedeninin farkındalığında olmadan.

 

Jale Yanılmaz

Jalyan70@yahoo.com.tr


YORUMLAR
Yorumunuz editörlerimiz tarafından incelendikten sonra yayınlanacaktır. Toplam Yorum 4 | Onay Bekleyen Yorum 0

zuhal

Seninle bir kez daha gurur duyuyorum ablacım,umarım bir kişi bile olsa bu yazın amacına ulaşır.
21.7.2014 08:35:07


Nurhan

Jalecim kutlarım seni..şiirden sonra makale yazmana hayran oldum.Zekanı çok iyi kullanıyorsun seninle gurur duydum canım.Sana yolunda sonsuz başarılar dilerim.Umarım bir gün gazete köşe yazılarında buluruz seni..
21.7.2014 21:29:12


Zehragül

Ağzına kalemine sağlık canım
22.7.2014 00:00:24


Salih.

Tebrik ederim.Günümüzdeki sınıfsal ayrıcalığı güzel bir örnekle dile getirdin.Sen gerçekten iyi ve örnek insansın... :)
22.7.2014 17:38:50



YazıYorum
Türkiye’nin ne cari açık sorunu var; ne de mali ve özel kesimin yüksek borcu… İhracat da canlanıyor, faizle enflasyon da önümüzdeki ay düşmeye başlayacak. Aylardır aynı şeyi dinliyoruz.
Diğer Yazarlar
2018’de vatandaş, belki de evim yok diye sevinecek.
Türk Siyasi hayatına yeni bir parti daha katılıyor…
Türk Silahlı Kuvvetlerine subay adayı yetiştiren toplam dört askeri liseden üçü Osmanlı Devleti döneminde, birisi de Cumhuriyet döneminde kuruldu.
Basında yer alan haberlere göre AKP İstanbul il teşkilatları, Atatürk’ün 79. ölüm yıldönümünde Anıtkabir’e ziyaret organizasyonu düzenliyorlarmış!
Evet, Fenerbahçe yönetimi bile bile lades dedi.
Yavaş yavaş kişilik değiştiriyorum; yeni kişilikler yaratma, taklit etmenin, dünyayı anlamanın ya da dünya anlaşılabilirmiş gibi yapmanın yeni tarzlarını yaratma yeteneğimle zenginleşiyorum (evrim burada olsa gerek)." diyor Pessoa..
KOBİ’ler de en önemli sorun, işletmelerin iyi yönetilememesidir.
PESCO, Avrupa’daki dengeleri ve Türkiye’nin durumunu nasıl etkileyecek?
İşlenen mühendislik sefaletlerinin sonuçlarını merak etmez misiniz?
“Her ölüm, sana olan küçük bir ölümdür. ‘Çanların kimin için çaldığını sorması için birini gönderme, onlar senin için çalıyor’. Her ölüm, senin ölümündür. Ağaçtan kuru bir yaprak düştüğünde bile, o senin ölümündür.” Osho
Şirketlerin kurumsal Check-Upları ve ihtiyaç analizlerini bilimsel temelli yapmak artık çok kolay